Raport CliftonStrengths może pomóc Ci przyjrzeć się temu, jak zwykle myślisz i działasz. Nie wskazuje jednak kierunku studiów ani zawodu. Przy wyborze potrzebujesz również informacji o zadaniach, programie nauki, warunkach pracy oraz o tym, co jest dla Ciebie ważne.
Zacznij od fragmentu raportu, który rozpoznajesz w swoim doświadczeniu. Następnie sprawdź, jakie zadania występują na rozważanych kierunkach i czego trzeba się nauczyć. Jeżeli nie masz raportu, punktem wyjścia mogą być Twoje własne obserwacje.
Opis talentu pomaga nazwać sposób działania, a nie gotowe kompetencje zawodowe. Ktoś, kto lubi dociekać przyczyn, może wykorzystywać tę ciekawość zarówno w projektowaniu, jak i w rozmowach z ludźmi. W każdej z tych dziedzin potrzebna będzie jednak inna wiedza i praktyka.
Dlatego przy każdej możliwości szukaj odpowiedzi na dwa rodzaje pytań: jak wygląda codzienna praca oraz czego będę się uczyć, aby ją wykonywać. Opis kierunku jest początkiem poszukiwań; zajrzyj do programu i zapytaj uczelnię o zajęcia, które budzą Twoją ciekawość.
Co właściwie opisuje wynik?
Gallup przedstawia tematy talentów jako powtarzające się wzorce myślenia, odczuwania i działania. Raport opisuje Twój wynik w ramach tego narzędzia; nie jest listą ukończonych umiejętności ani rankingiem przedmiotów, których warto się uczyć. [1]
Wariant Students odnosi pięć głównych tematów do sytuacji związanych z nauką, relacjami i decyzjami. Może podsunąć pytania o sposób pracy, ale wybór kierunku wymaga też sprawdzenia programu, możliwości finansowych, miejsca oraz własnych zainteresowań. [2]
Jeśli nie masz raportu, możesz wykonać dalszą część poradnika na podstawie własnego doświadczenia. Nie trzeba kupować badania, żeby porównać dwie możliwości.
Jeśli masz raport, zacznij od pełniejszego opisu jednego tematu, a nie od skojarzeń z jego nazwą. Własnymi słowami zapisz, co opis zwraca Twoją uwagę, i przypomnij sobie sytuację, w której rozpoznajesz podobny sposób działania. To punkt wyjścia do pytania, nie gotowa odpowiedź o zawodzie. Przykładowo zainteresowanie porównywaniem informacji może prowadzić do pytania: „Na których zajęciach analizuje się źródła i jak wygląda pozostała praca?”. Sprawdź też doświadczenie, które do tej interpretacji nie pasuje — pomoże Ci zachować szerszą perspektywę.
Nie pytaj „jaki zawód pasuje do tego talentu?”
Jedna obserwacja może prowadzić do kilku różnych możliwości. Lubisz zbierać informacje? W jednej pracy przyda się porównywanie danych, w innej wyjaśnianie ich odbiorcom. Same podobieństwa nie wystarczą: sprawdź, ile czasu zajmują pozostałe obowiązki i jakie warunki Ci odpowiadają.
Zamiast przypisywać nazwę z raportu do nazwy zawodu, przygotuj trzy osobne notatki:
- Obserwacja: co rzeczywiście robię i w jakiej sytuacji?
- Zadanie: co według programu studiów albo osoby pracującej trzeba wykonywać?
- Warunki: ile jest samodzielnej pracy, współpracy, terminów lub wystąpień?
Dopiero zestawienie tych informacji pozwala zapytać: „Czego chcę spróbować?” i „Co muszę jeszcze sprawdzić?”. Podobieństwo między opisem a jedną czynnością nie jest dowodem dopasowania do całego zawodu.
Przykład: ta sama obserwacja, dwie możliwości
Przykład: Maja czyta w raporcie opis, który zwraca jej uwagę na gromadzenie informacji. Zapisuje go własnymi słowami i przypomina sobie projekt, w którym zbierała materiały. Pomogło jej to porównać źródła, ale czasem trudno było jej zdecydować, kiedy zacząć pracę. Jedna sytuacja nie dowodzi konkretnego talentu ani nie mówi, jaki kierunek wybrać.
Maja rozważa dwa kierunki. W pierwszym znajduje zadanie przygotowania materiału dla odbiorcy; w drugim — projekt grupowy oparty na analizie źródeł. Pyta więc: „Jak na tych zajęciach wybiera się potrzebne informacje i przechodzi od szukania do gotowego zadania?”. Odpowiedzi może szukać w opisach zajęć i rozmowie z uczelnią. Następnie sprawdzi również to, czego raport nie rozstrzyga: pozostałe przedmioty, warunki nauki i koszty.
Na małym ekranie przesuń tabelę w bok, aby zobaczyć wszystkie kolumny.
| Co porównuje | Kierunek A | Kierunek B |
|---|---|---|
| Moja obserwacja | Lubię zbierać i porządkować informacje. | Ta sama obserwacja. |
| Zadanie do sprawdzenia | Przygotowanie materiału dla odbiorcy. | Analiza informacji w projekcie grupowym. |
| Pytanie | Jak poprawia się projekt po uwagach? | Ile jest pracy samodzielnej i zespołowej? |
| Warunki | Sprawdzić program i dojazd. | Sprawdzić program i sposób zaliczenia. |
Ta sama obserwacja prowadzi Maję do dwóch różnych pytań widocznych w tabeli, nie do automatycznego wyboru.
Gdy czytasz program, szukaj nie tylko nazw przedmiotów. Sprawdź, czy praca polega na projektach, analizie, ćwiczeniach lub wystąpieniach i jak oceniane są zadania. Takie szczegóły łatwiej porównać z własnym doświadczeniem niż ogólne określenie „kierunek kreatywny”.
Przed decyzją sprawdź także koszty, dojazd, wymagania rekrutacyjne i możliwości uzyskania wsparcia. Jeśli informacja pochodzi od jednej osoby, potraktuj ją jako opis jej doświadczenia. Szczegóły konkretnego programu potwierdź na stronie uczelni lub w odpowiednim biurze.
Maja czyta aktualne opisy programów i zapisuje ich źródła. Jeśli dostępna jest tylko starsza wersja planu, zaznacza ją jako orientacyjną i pyta uczelnię, czy nowy program został już opublikowany. Wyszukiwarka kierunków może pomóc znaleźć ofertę, ale szczegóły należy potwierdzić u uczelni. [3]
Dwie próby, jeden punkt wyjścia
Maja lubi zbierać i porządkować informacje. Poniższe przykładowe zadania nie opisują konkretnego programu uczelni. Kliknij próbę, którą chcesz poznać bliżej.
Próba A — materiał dla odbiorcy
Przygotuj krótką infografikę wyjaśniającą wybrany temat. Pokaż ją jednej osobie i zapytaj, które miejsce wymaga doprecyzowania.
Próba B — analiza informacji
Zestaw dwa publiczne źródła o wybranym zagadnieniu. Zapisz, w czym są zgodne, a czego nie da się jeszcze ustalić.
Każda próba daje informacje o zadaniu i warunkach. Żadna nie wskazuje automatycznie właściwego kierunku.
Sprawdź, jak pracuje Ci się w zadaniu
Wybierz próbę, która pokazuje fragment jednej z rozważanych dróg. Może to być przygotowanie krótkiego wyjaśnienia dla odbiorcy albo zestawienie informacji z dwóch publicznych źródeł. Ustal, co chcesz sprawdzić, ile masz czasu i co będzie oznaczało zakończenie próby.
Po wykonaniu nie pytaj tylko „czy mi się podobało?”. Zanotuj:
- Co zrobiłam lub zrobiłem samodzielnie, a przy czym potrzebna była pomoc?
- Który moment wzbudził ciekawość, a który był trudny lub męczący?
- Jakie warunki miały znaczenie: czas, współpraca, niejasne polecenie?
- Co chcę sprawdzić jeszcze raz, zanim wyciągnę wniosek?
Jedna krótka próba nie odtwarza całych studiów czy pracy. Może natomiast pokazać pytanie, które warto zadać studentowi, nauczycielowi albo osobie z branży.
Jak przygotować rozmowę o wyniku i kierunkach?
Na rozmowę o wyniku zabierz pytanie dotyczące rzeczywistej sytuacji: co pomogło Ci wykonać zadanie, co było trudne i czego chcesz się nauczyć. Osoba prowadząca może pomóc Ci nazwać obserwację, ale Twoje doświadczenie nie musi dokładnie odpowiadać każdemu zdaniu raportu.
Osobno przygotuj pytanie o rozważany kierunek: „Gdzie znajdę opis zadań z pierwszego semestru?” albo „Jak sprawdza się efekty pracy w grupie?”. Prowadząca osoba może pomóc Ci uporządkować obserwacje, ale aktualny program i warunki rekrutacji potwierdza uczelnia.
Po rozmowie zapisz, co jest Twoją obserwacją, co pochodzi z raportu, a co wymaga weryfikacji. Jeśli usłyszysz ogólną sugestię zawodu, poproś o wyjaśnienie, jakie konkretne zadania i warunki warto w nim sprawdzić.
Umiejętności można rozwijać
Raport nie zastępuje nauki. Ktoś może czuć naturalną ciekawość informacji, a mimo to dopiero uczyć się oceny źródeł, pracy z arkuszem czy przedstawiania wniosków. I odwrotnie: brak danej nazwy w TOP 5 nie oznacza, że nie można opanować związanej z nią czynności.
Jeśli wybierasz pomiędzy dwoma programami, zapytaj, czego każdy z nich uczy i jakie warunki daje do ćwiczenia. Nie rezygnuj z interesującej możliwości tylko dlatego, że nie potrafisz dziś zrobić wszystkiego, co obejmuje.
Wynik jest Twoją informacją, nie etykietą dla innych
Zanim udostępnisz raport, sprawdź zasady usługi i to, kto otrzyma do niego dostęp. W standardowym procesie Future wynik i raport są udostępniane organizatorowi jako nabywcy kodu na potrzeby przygotowania i realizacji programu. Samo opłacenie programu przez rodzica lub inną osobę nie daje jej dostępu do raportu. Aktualne zasady sprawdź w warunkach i polityce prywatności. [4]
W rozmowie możesz wskazać zdanie, które do Ciebie pasuje, oraz takie, które budzi wątpliwość. Mentor lub doradca pomaga uporządkować pytania; nie wybiera za Ciebie.
Porównaj własne kierunki
Od obserwacji do porównania dwóch kierunków
Wypełnij wybrane pola albo potraktuj je jako pytania do rozmowy. Nie musisz podawać danych osobowych.
Na koniec wybierz jedno pytanie do programu studiów i jedno do osoby znającej rozważane zadanie. To praktyczne wykorzystanie obserwacji, bez zamykania sobie innych możliwości.
Talenty w kontekście wyboru
Jeśli chcesz omówić wynik w odniesieniu do zainteresowań i rozważanych dróg, zobacz, jak pracujemy z raportem w Future.
Poznaj Future i warunki udziału →Źródła i charakter poradnika
[1] Gallup — czym jest badanie CliftonStrengths · 🇵🇱 Otwórz po polsku. Oficjalny opis badania, pytań i przebiegu.
[2] Gallup — raport CliftonStrengths for Students · 🇵🇱 Otwórz po polsku. Oficjalne informacje o raporcie dla osób uczących się.
[3] Wyszukiwarka Studia.gov.pl. Punkt wyjścia do wyszukania ofert; szczegóły należy potwierdzić na stronie uczelni.
[4] MocTalentu Future — warunki programu (PDF). Regulamin i zasady dostępu do raportu w standardowym procesie przekazania kodu.
