Na pierwsze spotkanie z mentorem nie potrzebujesz gotowego planu życia. Wystarczy pytanie, które jest dla Ciebie ważne: jak działasz w grupie, co chcesz zrozumieć w swoim raporcie lub jakie warunki pomagają Ci się uczyć.
Przed spotkaniem zapisz kilka słów o swojej sytuacji. Jeżeli masz raport, zaznacz opis, który Cię zaciekawił, oraz ten, który budzi wątpliwość. Nie musisz zgadzać się z każdym sformułowaniem. Jeśli jeszcze nie masz raportu, sprawdź u prowadzącej osoby, czy jest wymagany w konkretnej usłudze.
Z jakim pytaniem chcesz przyjść?
Zastanów się, co chcesz zrozumieć. Pytanie o współpracę w grupie wymaga innej rozmowy niż porównanie programów studiów. Gdy nazwiesz swoją potrzebę, łatwiej będzie wspólnie ustalić, co można omówić podczas spotkania.
Spróbuj dokończyć zdanie: „Chcę lepiej zrozumieć…”. Na przykład:
- „…co najbardziej cenię w zadaniach, które lubię wykonywać”.
- „…czego potrzebuję, aby pokazać swoje pomysły podczas pracy w grupie”.
- „…które informacje o sobie warto uwzględnić przy porównywaniu dwóch kierunków studiów”.
Wybierz jedno pytanie, a resztę potraktuj jako zapas. Zamiast „co mam robić w życiu?” możesz zapytać: „Co w moich doświadczeniach warto sprawdzić, kiedy porównuję te dwie możliwości?”. Taka rozmowa może pomóc zebrać perspektywy, choć nie podejmie decyzji za Ciebie.
Nie musisz mieć gotowego rozwiązania. Przydatny początek rozmowy może brzmieć: „Rozważam kilka możliwości i chciałbym uporządkować, co jest dla mnie ważne”.
Przygotuj jedno doświadczenie, o którym możesz opowiedzieć
Przypomnij sobie jedną sytuację — także taką, w której coś było trudne. Opisz, co robiłaś lub robiłeś, jakie były warunki i co chcesz zrozumieć. Nie musisz wybierać największego osiągnięcia ani przedstawiać się przez jedną cechę.
Opowiedz o zdarzeniu własnymi słowami. Możesz odróżnić fakty od wrażeń: „nie odezwałam się na początku” opisuje zachowanie, a „nie nadaję się do pracy w grupie” jest oceną, której warto wspólnie przyjrzeć się ostrożnie.
- Co było do zrobienia?
- Co konkretnie zrobiłem lub zrobiłam?
- Co było dla mnie łatwe, ciekawe albo trudne?
- Jaki był rezultat i skąd to wiem?
- O co chcę zapytać, gdy będziemy to omawiać?
Przykład: od działania Oli do małej próby
Ola przygotowywała z grupą prezentację. Na pierwszym spotkaniu rozmowa szybko przeskakiwała między pomysłami; Ola rzadko zabierała głos. Po spotkaniu zebrała materiały, porównała argumenty i ułożyła tabelę ze źródłami. Zespół wykorzystał ją do podziału części prezentacji. Zamiast zatrzymać się na „jestem nieśmiała”, Ola opisała konkretne działanie i jego rezultat: uporządkowała informacje, z których inni mogli skorzystać.
Sam opis nie rozstrzyga, dlaczego wcześniej milczała. Ola może przyjrzeć się warunkom: czy brakowało jej czasu na namysł, czy temat był nowy, czy trudno było wejść w szybką rozmowę? W notatce zapisuje pytanie: „Jak mogę wcześniej pokazywać swoje pomysły, skoro łatwiej mi je uporządkować, gdy mam chwilę i znam temat spotkania?”. To pytanie otwiera rozmowę o sposobie działania, zamiast oczekiwać jednej etykiety opisującej osobę.
Ola wybiera małą próbę w kolejnym projekcie: poprosi wcześniej o temat rozmowy, przygotuje dwa punkty i przedstawi jeden na początku spotkania. Potem sprawdzi, czy rzeczywiście udało jej się wcześniej zabrać głos, co pomogło i co nadal było trudne. Nie musi od razu stać się najbardziej rozmowną osobą w grupie. Próba ma dostarczyć kolejnej obserwacji, także jeśli nie przebiegnie zgodnie z planem.
To przykład przejścia od obserwacji do pytania i małej próby. Nie opisuje konkretnego spotkania w Future ani nie przypisuje Oli wyniku badania.
Jeśli masz już notatki z wcześniejszych obserwacji, wykorzystaj je. Gdy trudno Ci wybrać sytuację, pomocny może być poradnik Jak odkryć swoje mocne strony?.
Jeśli masz raport, przygotuj pytania do niego
W materiale Gallupa poświęconym rozmowom o mocnych stronach Dean Jones wskazuje dwa proste elementy przygotowania uczestnika: wcześniejsze przeczytanie raportu oraz nazwanie tego, co chce się osiągnąć podczas spotkania. To wskazówka praktyka, nie gwarancja określonego rezultatu rozmowy. [1]
Czytając raport, wybierz fragment, który wydaje Ci się trafny, oraz taki, o który chcesz dopytać. Zastanów się, czy przychodzi Ci do głowy sytuacja z nauki, pracy lub domu, która pomaga go zrozumieć. Jeśli nic nie pasuje, zapisz tę wątpliwość — również może być tematem rozmowy.
Możesz przyjść z pytaniem: „W raporcie czytam ten opis, ale w szkole zachowuję się inaczej. Jak możemy się temu przyjrzeć?”. Nie trzeba uczyć się definicji ani dopasowywać wspomnień do każdego sformułowania.
Jeśli raportu jeszcze nie masz, zapytaj organizatora, czy jest potrzebny przed konkretnym spotkaniem. Zakres przygotowania wynika z ustalonej formy wsparcia. Objaśnienie samego narzędzia znajdziesz w poradniku Test Gallupa dla młodzieży — co pokazuje i co zrobić z wynikiem?.
O co zapytać przed spotkaniem?
Przed wyborem osoby prowadzącej opisz krótko swoją potrzebę i zapytaj, jak pracuje z podobnymi pytaniami. Możesz poprosić o wyjaśnienie jej przygotowania do pracy z wynikami oraz tego, co mieści się w granicach usługi. Sama nazwa „mentor” nie mówi jeszcze, jak będzie przebiegać rozmowa; wymagania i kwalifikacje sprawdzaj dla konkretnej oferty.
Warto też wyjaśnić sprawy organizacyjne, aby podczas spotkania móc skupić się na swoim temacie. Wybierz pytania, na które nie masz jeszcze odpowiedzi:
- Czego dotyczy spotkanie i jakie są granice tej formy wsparcia?
- Czy mam przygotować raport, notatki lub inne materiały?
- Ile czasu przewidziano, w jakiej formie się spotykamy i jaki jest pełny koszt?
- Jakie są zasady zmiany terminu, rezygnacji lub zakończenia współpracy?
- Jak będą wykorzystywane moje notatki i ewentualne nagranie?
- Czy na końcu możemy zebrać wnioski i ustalić następny krok?
Możesz również powiedzieć, jak wygodnie Ci rozmawiać: „Wolę chwilę pomyśleć przed odpowiedzią” albo „Pomaga mi zapisanie najważniejszych ustaleń”. To konkretna informacja o Twojej potrzebie.
Sprawdź, czy osoba prowadząca pracuje z pytaniem, które chcesz poruszyć. Mentoring i doradztwo zawodowe mogą się częściowo pokrywać, ale dokładny zakres zależy od usługi. Więcej o różnicach między tymi formami znajdziesz w poradniku Mentoring mocnych stron a doradztwo zawodowe.
Nazwij, po czym poznasz użyteczność rozmowy
Spróbuj określić rezultat, który będzie dla Ciebie zauważalny. Zamiast oczekiwać rozstrzygnięcia całej przyszłości, możesz zapisać: „Chcę umieć nazwać dwa kryteria ważne przy wyborze studiów” lub „Chcę wybrać jedną rzecz do sprawdzenia w następnym projekcie”.
W przypadku Oli użyteczny cel brzmiałby: „Chcę lepiej zrozumieć, co pomaga mi dzielić się pomysłami, i wybrać próbę na następne spotkanie grupy”.
Poniższe wskazówki możesz rozwinąć przed rozmową, w jej trakcie lub po niej. Jeśli chcesz przygotować własny temat na spotkanie, dalej znajdziesz osobną tablicę; nie musisz używać obu pomocy.
Przygotuj spotkanie w swoim tempie
Rozwiń wybrany etap. Możesz skorzystać z jednego pytania — nie potrzebujesz gotowej listy osiągnięć ani pełnego opisu siebie.
Przed spotkaniem: z czym chcę przyjść?
Wybierz jedno pytanie, które chcesz omówić. Jeśli masz raport, zaznacz fragment budzący ciekawość lub wątpliwość; jeśli go nie masz, zapytaj osobę prowadzącą, jak przygotować się do spotkania.
Podczas rozmowy: o co mogę dopytać?
Poproś o wyjaśnienie niezrozumiałego opisu i podaj tylko taki przykład z życia, którym chcesz się podzielić. Możesz powiedzieć, że dany fragment do Ciebie nie pasuje.
Po spotkaniu: co chcę zabrać ze sobą?
Wybierz jedną obserwację, pytanie lub małą próbę. Jeśli zakres dalszej pracy jest niejasny, zapytaj o warunki i możliwe kolejne kroki.
Możesz rozwinąć tylko te wskazówki, które są Ci teraz potrzebne.
Twoja karta przygotowania — jedna strona
To autorskie ćwiczenie rozwojowe Akademii MocTalentu, bez punktacji i diagnozy. Skopiuj pytania do notatnika lub odpowiedz na nie na kartce. Puste pole może oznaczać temat, który chcesz dopiero odkryć podczas rozmowy.
| Pytanie | Moja notatka |
|---|---|
| Z czym przychodzę i dlaczego jest to teraz ważne? | … |
| Jaka sytuacja pokazuje coś, co lubię w swoim działaniu? | … |
| Jaką trudną sytuację chcę lepiej zrozumieć? | … |
| Co zaciekawiło mnie w raporcie, jeśli go mam? | … |
| Czego nie rozumiem lub co widzę inaczej? | … |
| Jakie dwa pytania chcę zadać? | … |
| Po czym poznam, że rozmowa była dla mnie użyteczna? | … |
| Czego chcę spróbować po spotkaniu? | Do uzupełnienia po rozmowie. |
Przeczytaj kartę przed spotkaniem i zaznacz jedną sprawę, od której chcesz zacząć. Notatka ma Ci służyć; możesz do niej wracać, zmieniać kolejność i dopisywać nowe pytania.
Podczas rozmowy dopowiadaj i sprawdzaj znaczenie
Gdy coś brzmi zbyt ogólnie, możesz poprosić: „Czy możemy odnieść to do sytuacji, którą opisałem?”. Jeśli widzisz sprawę inaczej, powiedz: „Mam też przykład, który do tego nie pasuje”. A kiedy pojawia się nowe określenie: „Jak rozumiesz to słowo w odniesieniu do mojego działania?”.
Na koniec spróbuj własnymi słowami nazwać to, co zabierasz ze spotkania. Na przykład: „Chcę sprawdzić, czy wcześniejsze przygotowanie dwóch pomysłów pomoże mi włączyć się w pracę grupy”. Poproś o doprecyzowanie, jeśli nadal nie wiesz, od czego zacząć.
Po spotkaniu wybierz jeden krok
Zapisz działanie, sytuację i sposób obserwacji: co zrobię, przy jakiej okazji i na co zwrócę uwagę. Wybierz coś wykonalnego w Twoich warunkach.
Po rozmowie zwróć uwagę na wybraną przez siebie sytuację. Co pomogło, a co nadal było trudne? Jeśli postanowione działanie się nie udało, spróbuj ustalić, czego zabrakło: czasu, informacji, wsparcia czy innego sposobu działania. To materiał do kolejnego pytania, nie ocena Twojej wartości.
Sprawdź, czy Future odpowiada Twojemu pytaniu
Jeżeli rozważasz wsparcie Akademii, zestaw opis aktualnego programu z pytaniem, które właśnie udało Ci się zapisać.
Poznaj program i warunki udziału →Źródło i charakter materiału
[1] Gallup — „Conducting Insightful Strengths Feedback Sessions, Part 1”. Oryginał · 🇵🇱 Otwórz po polsku. Odczyt 04.11.2026: wprowadzenie oraz fragment transkrypcji około 49:15–50:22, dotyczący przygotowania uczestnika. Nie odczytano całej transkrypcji.
Pytania, przykłady i karta są propozycją redakcyjną Akademii. Nie stanowią oficjalnej metody Gallupa, testu diagnostycznego ani opisu gwarantowanego przebiegu programu. Warunki konkretnego spotkania należy sprawdzić u jego organizatora.
